We wtorek 19 lutego pożegnaliśmy zmarłego księdza prałata Józefa Sanaka — wielkiego patriotę, człowieka czynu, którego wszyscy będziemy pamiętać, jako pełnego życzliwości kapłana.

Ksiądz Józef urodził w Przeciszowie 28 lipca 1917 roku w rodzinie rolnika i kolejarza Józefa i Anny z domu Wójcik. Po zdaniu egzaminu maturalnego w 1936 roku wstąpił na Wydział Teologiczny Uniwersytetu Jagiellońskiego, który ukończył już w sposób tajny w 1941 roku. We wrześniu 1939 roku dowodził drużyną kleryków w ramach tzw. Legii Akademickiej, transportując lekarstwa rzeką Wisłą. Święcenia kapłańskie otrzymał 6 kwietnia 1941 roku w Krakowie z rąk ks. arcybiskupa krakowskiego Adama Sapiehy. Pierwszą jego placówką były Jawiszowice. Tam też został zaprzysiężony jako żołnierz AK (ps. Kapelan). Od 1943 roku pracował na parafii w Andrychowie. Działając w strukturach konspiracyjnych organizował pomoc dla więźniów obozu w Oświęcimiu. Po zakończeniu II wojny światowej pracował jako katecheta w szkole podstawowej a potem w liceum. 23 października 1950 roku został aresztowany przez UBP.

Za odmowę wyjawienia tajemnicy spowiedzi św. członka podziemia został po długim śledztwie w więzieniu w Katowicach oskarżony o rzekome szpiegostwo i usiłowanie obalenia ustroju i skazany w 1951 roku w bezprawnym procesie przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Katowicach na 8 lat więzienia, z utratą praw publicznych na 5 lat. Więziony był w stalinowskich katowniach w Katowicach, Cieszynie i Strzelcach Opolskich do 20 października 1955 roku. Mimo tragicznych przeżyć nie dał się złamać wykazał niezłomną postawę żarliwego polskiego patrioty i katolika. W 1956 roku powrócił do pracy duszpasterskiej, zostając katechetą w Liceum w Andrychowie. Natomiast w latach 1961-1971 był proboszczem parafii pw. św. Szymona i Judy w Kozach, gdzie dał się poznać jako prężny zarządca, odnowiciel kościoła i propagator zmian wprowadzonych przez II Sobór Watykański. W 1971 roku został mianowany przez ks. arcybiskupa Karola Wojtyłę proboszczem parafii Opatrzności Bożej w Bielsku-Białej (od 1975 roku był także dziekanem bialskim). Dał się poznać także jako obrońca lokalnego Kościoła przed różnymi atakami władz komunistycznych W 1980 roku poparł powstanie NSZZ „Solidarność", zostając duszpasterzem tej organizacji na terenie Bielska-Białej. To jego niezłomna postawa w czasie pamiętnego strajku na Podbeskidziu w styczniu i lutym 1981 roku podtrzymywała na duchu walczących robotników. Kiedy 13 grudnia 1981 roku zostaje wprowadzony stan wojenny, tworzy nieformalny komitet pomocy dla więzionych i ich rodzin. Jeździł z pomocą duchową do miejsc przetrzymywania członków Solidarności.

W tym samym czasie regularnie odprawia w kościele Opatrzności Bożej Mszę Święte za ojczyznę. W 1992 otrzymał tytuł kanonika i przeszedł na emeryturę. W 1993 roku otrzymał nominację na kapitana rezerwy Wojska Polskiego, a w 2000 roku na majora rezerwy Wojska Polskiego. W 1995 roku otrzymał godność honorowego członka NSZZ "Solidarność", przyznaną przez jego Komisję Krajową. Ksiądz Sanak był kawalerem licznych orderów i odznaczeń, m.in. Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski, Krzyża AK, Krzyża Partyzanckiego, Medalu Wojska i innych. Otrzymał też godność Honorowego Obywatela Miasta Bielska-Białej (1991) i został wpisany do Księgi Zasłużonych dla Miasta Bielska-Białej. W 2001 roku wydał przejmujące wspomnienia więzienne pod tytułem "Gorszy niż bandyta". W 2002 roku otrzymał kościelną godność prałata. Od 1997 roku był członkiem Stowarzyszenia Dom Polski, gdzie pełnił funkcję opiekuna duchowego. Zmarł 12 lutego 2008 roku.

Jacek Kachel
[źródło: www.um.bielsko.pl]