Po pożarze miasta w 1808 r. kiedy został zniszczony bielski ewangelicki dom modlitwy gminy wiejskie wzięły udział w jego odbudowie pokrywając znaczną część kosztów w zamian za to zażądali przyznania im miejsc w odbudowanym kościele, na te warunki nie zgodziło się mieszczaństwo co spowodowało powstanie samodzielnego zboru ewangelickiego w Starym Bielsku.

Początkowo na potrzeby zboru chciano pozyskać kościół św. Stanisława który w tym czasie był bardzo zniszczony i nie używany, jednak sprzeciwił się temu bielski proboszcz katolicki Alois Dostal.

Ostatecznie zakupiono część terenów Dolnego Folwarku na terenie grodziska. Po uzyskaniu zgody z cieszyńskiego Urzędu Obwodowego na założenie zboru 12 maja 1818 r. Położono kamień węgielny pod budowę domu modlitwy. Po dziesięciu latach budowy pod kierunkiem mistrza budowlanego Jerzego Biowskiego i murarza Andrzeja Schuberta 24 czerwca poświęcono kościół.

Po ukazaniu się rozporządzeń cesarskich o równouprawnieniu ewangelików 1849 położono kamień węgielny pod budowę wieży kościelnej. W 12 sierpnia 1851 na jej wierzchołku osadzono drewniany krzyż, zamontowano dzwony i umieszczono zegar. Uroczyste poświęcenie przebudowanego kościoła miało miejsce 17 października 1852.

Strona internetowa parafii.

źródło: Piotr Kenig. Z dziejów Luteranizmu w Bielsku-Białej. Bielsko-Biała 2000.