Na szczycie wzgórza 386 m n.p.m. rosły sobie cztery lipy. Posadzone w czworobok otaczały masywny dębowy krzyż, tworząc bardzo urokliwe miejsce ze wspaniałym widokiem na okolicę, które stało się ulubionym miejscem spacerowym. Jedno z drzew uschło rażone piorunem.

W 1935 r. z okazji 800-lecia założenia kościoła św. Stanisława katolicka młodzież bielska ufundowała nowy krzyż.

Wraz z wybuchem wojny, ze względów strategicznych, drzewa zostały ścięte. Rosły w strefie schronów i mogły posłużyć nieprzyjacielowi, jako punkt orientacyjny. Drewniany krzyż został przeniesiony pod bramę kościoła św. Stanisława, jednak niekonserwowany rozpadł się kilka lat po wojnie.

Po zakończeniu wojny w 1946 r. posadzono no nowo lipki w ich tradycyjnym miejscu, jednak zostały one zniszczone przez wandali.

źródło: F. Jężak. Starobielski Trzy Lipki. Kalendarz Beskidzki 1995.